Il-polivinil klorur (alternattivament: poli(vinil klorur), kollokjali: polivinil, jew sempliċement vinil; imqassar: PVC) huwa t-tielet l-aktar polimeru sintetiku tal-plastik prodott fid-dinja (wara l-polietilen u l-polipropilen). Madwar 40 miljun tunnellata ta' PVC jiġu prodotti kull sena.
Il-PVC jiġi f'żewġ forom bażiċi: riġidu (xi kultant imqassar bħala RPVC) u flessibbli. Il-forma riġida tal-PVC tintuża fil-kostruzzjoni għal pajpijiet u f'applikazzjonijiet ta' profili bħal bibien u twieqi. Jintuża wkoll fil-manifattura ta' fliexken tal-plastik, imballaġġ mhux tal-ikel, folji li jgħattu l-ikel u karti tal-plastik (bħal karti tal-bank jew tas-sħubija). Jista' jsir aktar artab u aktar flessibbli biż-żieda ta' plastifikanti, l-aktar użati huma l-ftalati. F'din il-forma, jintuża wkoll fil-plaming, l-insulazzjoni tal-kejbils elettriċi, imitazzjoni tal-ġilda, art, sinjali, rekords tal-fonografija, prodotti li jintefħu, u ħafna applikazzjonijiet fejn jissostitwixxi l-gomma. Bil-qoton jew il-għażel, jintuża fil-produzzjoni tal-kanvas.
Il-polivinil klorur pur huwa solidu abjad u fraġli. Ma jinħallx fl-alkoħol iżda jinħall ftit fit-tetrahydrofuran.
Il-PVC ġie sintetizzat fl-1872 mill-kimiku Ġermaniż Eugen Baumann wara investigazzjoni u sperimentazzjoni estiżi. Il-polimeru deher bħala solidu abjad ġewwa flask tal-klorur tal-vinil li kien tħalla fuq xkaffa protetta mix-xemx għal erba' ġimgħat. Fil-bidu tas-seklu 20, il-kimiku Russu Ivan Ostromislensky u Fritz Klatte tal-kumpanija kimika Ġermaniża Griesheim-Elektron it-tnejn ippruvaw jużaw il-PVC fi prodotti kummerċjali, iżda d-diffikultajiet fl-ipproċessar tal-polimeru riġidu, xi kultant fraġli, fixklu l-isforzi tagħhom. Waldo Semon u l-Kumpanija BF Goodrich żviluppaw metodu fl-1926 biex jipplastifikaw il-PVC billi jħalltuh ma' diversi addittivi, inkluż l-użu tad-dibutyl phthalate sal-1933.
Ħin tal-posta: 09 ta' Frar 2023